Kucuk bakkal dükkanına sığmayacak büyük fikirler :)

Benim biriyle tanistigimda dikkat ettigim en onemli şey adından sonra kurduğu ilk cümledir. Kimdir bu insan kendini ne olarak görmektedir. Bazisi ‘Ahmet Bey’in esiyim’ der. Kuvvetli olan Ahmet Bey’i ismi ile birlikte vurgulamak onemlidir. ‘Ben avukatım’ der bazısı ki bunlar mesleği ile gurur duyanlardir. ‘Etiler’de oturuyorum’ der digeri. Para, mevki, hamili kart yakinimdir vari adin yanina serpiştirilen herbir kelime o kisiyi saatlerce dinleseniz elde edemeyeceğiniz ipuclarini size verir. Benden tavsiye, “Merhaba ben..” Ile baslayan cümleleri dikkatlice dinleyin. Simdi bu hayati bilgiden sonra sıra geldi resimdeki amcaya.

‘Merhabalar, adim Kanber soyadim Bozan. Cocuklarin Kanber amcasiyim ben” diye konusmaya basliyor. Bu adami niye bulup “TEDxIstanbul” serisinde “umut” temalı sunumlar arasında yüzlerce insanin karsisina dikmişler? Sakin olun bir bir anlatacağım :D

13 yasinda baslayan Istanbul yolculuğunu garibanligini, eğitimsizligini ve  bakkal dükkanında otururken birgun çocuklarına daha iyi bir baba olmak icin kitap okumaya nasil basladigini  anlatarak devam ediyor. Lafi uzatmadan sadede geleyim. Gel zaman git zaman bu umutsuz ülkedeki minik bakkal dükkanında guzel seyler olmaya baslamis. Ucretsiz verdigi kitabi okuyup kendisine özetleyen cocuklara bakkaldan istediği birseyi hediye eden bakkal amcamızin nami almış yürümüş, dukkani cocuk dolup tasmış. 

‘Bir çocuğun istegi ne olacak, bir çikolata ,10 lira, 20 lira nerelere vermiyoruz ki’ diyor sonra ekliyor gururla, birgun cocuklardan birinin nasil ‘ ben büyüyünce Kanber amca olacağım’ dediğini. 

Sen ne yaptin ki bu cocuklar seni seviyorlar sorusuna. ‘Ben birşey yapmadım’ diyor ve ekliyor ‘Keramet çikolatada’.  

Umut çokta uzaklarda olmasa gerek. Umut cebinizdeki 10 Lira ile iyi niyetin arasında biryerlerdedir belki de, ne dersiniz :)